İMDAT DEMİR — filozofkirpi

DUDAKLARIMDA DOLAŞAN TURNA

İmdat Demir kışın zemherisinde vuran rüzgâriçime eğri bir bıçak işlerkaranlık sokaklarda uğuldayan tarihkulaklarımda paslı bir zilrumeli yokuşlarında ayak izlerinkar tutmuş taşlarda sesin yankısınır boylarında…

Yazıyı Oku

CİĞERLERİMDE İLLEGAL BİR GÖÇMEN

İmdat Demir şehre mahşer düşleri yağıyor bu gecegöğe asılı sirenlerden kırmızı notalar dökülüyorkavşaklarda bekleyen gölgeler kendi cesetlerini seyrediyorsokak lambaları alnına tarih damgası yemiş mahkûmlar…

Yazıyı Oku

DİRENİŞ MELEĞİ

İmdat Demir bir gecede yedi gündüz taşıdımzamanı avuçlarımda yoğurmasını öğrendimtakvimler uykusuz bıraktı damarlarımıher saniye kendine tırnak geçirdigeceyi içime katlayıp yürüdümgündüzü gözkapaklarımda sakladım sessizcemaraş uzaktan…

Yazıyı Oku

ÖLÜMÜ TERS ÇEVİREN SİLUET

İmdat Demir burada zemheri sıcağında çatlayan takvimlerim vardıdeliren öğle gölgeleri uzardı avludaçıldıracak günlerim sıraya girmiştiaklım masaya bıçak bırakmıştıtakvim yapraklarıyla kavga ediyordum sessizsaatin yelkovanı tersine…

Yazıyı Oku

İÇ KITALARIN BARİKATSIZ SABAHI

İmdat Demir şehre mahşer düşleri yağıyor bu gecegöğün omzunda paslı zil çalıyorkanatlarından şifa sızan kuşlarcam kırıklarına yuva kuruyor sessiztaksim’de sirenler tespih gibi diziliyorbir sokak…

Yazıyı Oku

HAZANGÂH

İmdat Demir gün akşama düşerken seni gördümufalanan ufukta sessiz bir çocukay, gözlerinde büyüyen ince yaraben külden yapılmış bir neşeavucunda dolaşan ürkek bir rüzgârşehrin saçakları…

Yazıyı Oku

YOSUN TUTMUŞ ALFABE

İmdat Demir Zamanın paslı çarkı dönerken durmaksızın, Unutuşun kuyusuna düşen o bakır çalının sesi, Şerevaz kokusunda saklanan eski bir yas gibidir, Kelimeler, anlamını yitirmiş…

Yazıyı Oku

SİS DİLİNE DÖNMÜŞ ÇOCUKLUK HARFLERİ

İmdat Demir Şerevaz kokusu döner içime Pepeçura moru sızar akşama Kastaniça kabağı bakar daldan Sacayak gölgesi titrer ocakta Pelki buharı örter çocukluğu Hosti sözcüğü…

Yazıyı Oku

ATEŞTEN CÜMLEYLE DONAN İSTANBUL

İmdat DEMİR adım üstünde martı şimdiistanbul içimde yankı çoğaltırsana doğru azalan yollargölgemi tutup sürükler sessizyollardan geçerken ürperirimyaklaştıkça içim üşüyor ağırbuz tutuyor çırpınan hasretimsesinde titreyen…

Yazıyı Oku

YANGINDAN DÜŞMÜŞ BUZUN İTİRAFI

İmdat DEMİR – çocukluğumun göz yaşısevgilimattaya gidip benigurbetinde bıraktığın günbugün güneysuhava zemheriben yangınlardan düşmüş buz gibiyimsana erimeyi bekleyen.

Yazıyı Oku